آسمان بدون مرز جهان بدون جنگ
باورکنید یا نه، این نمایی از قطب شمال زحل است. مشخص نیست که چگونه چنین سامانهی شش ضلعی از ابر که قطب شمال زحل را دربر گرفته به وجود آمده است، چرا شکلش را تغییر نمیدهد و تا چه زمانی باقی خواهد ماند. مشابه این شش ضلعی، که برای نخستین بار در دههی 1980 طی نزدیک شدن فضاپیمای ویجر به زحل کف شد، در جای دیگری از منظومه شمسی تا کنون پیدا نشده است. گرچه پیش از قرار گرفتن فضاپیمای کاسینی به مدار کنونیش به دور زحل هم تابش فروسرخ این سامانهی ابری مشاهده شده بود ولی برای نخستسن بار از آغاز ماموریت کاسینی، در سال 2009 تمام شش ضلعی مرموز با بازتاب نور خورشید درخشان شد. کاسینی به میزان کافی برای ایجاد یک فیلم گذر زمان از چرخش این شش ضلعی در نور مریی تصویر برداری کرده است. مرکز قطب شمال به خوبی تصویربرداری نشده و برای همین از تصویر حذف شده است. این فیلم بسیاری از حرکتهای غیرمنتظرهی ابرها، مانند شکلگیری امواجی از گوشههای شش ضلعی، را نشان میدهد. دانشمندان علوم سیارهای قطعاً به بررسی عجیبترین ساختار ابری برای مدت زیادی ادامه خواهند داد. امتیاز تصویر: Cassini Imaging Team, SSI, JPL, ESA, NASA توضیحات: آنچه در آسمان دیده میشود چیست؟ یک شفق قطبی. یک فوران بزرگ از تاج خورشید که 5 روز پیش رخ داد و یک ابر پر سرعت شامل الکترون، پروتون و یون را به سوی زمین پرتاب کرد. اگرچه بیشتر این ابر از زمین عبور میکند ولی برخی از ذرات آن، با شدت با لایهی ماگنتوسفر(مغناطکره) برخورد کرده و باعث به وجود آمدن شفقهای دیدنی در عرضهای جغرافیایی شمالی شده است. تصویر بالا یک شفق قطبی خوشعکس و منحصر به فرد است که شب گذشته بر فراز "Grotfjord " در نروژ ظاهر شده است. ممکن است برای بعضیها، این نور سوسو زن سبز رنگ که از یونیزه شدن اتمهای اکسیژن جو به وجود آمده، به شکل یک عقاب بزرگ باشد اما برای اظهار نظر خود در مورد این عکس آزاد هستید! این دوره از فعالیتهای خورشیدی هنوز به پایان نرسیده است. یک زبانهی خورشیدی جدید و قوی که دیروز رخ داد ممکن است از امشب به بعد باعث به وجود آمدن شفقهای فوق العادهی بیشتری شود. امتیاز تصویر: Bjørn Jørgensen ابرهای غبارهای کیهانی در این تصویر مادون قرمز از کهکشان اقماری راه شیری ما، موج میزنند، ابر ماژلانی بزرگ. این تصویر ترکیبی رصدخانه فضایی هرشل و تلسکوپ فضایی اسپیتزر نشان میدهد که ابرهای غبار، درست مانند غبار پخش شده در صفحه کهکشان راه شیری، در این کهکشان کوتوله نیز به فراوانی وجود دارد. دماهای این ابرهای غبار، نشاندهنده فعالیتهای شکلگیری ستارگان است. دادههای اسپیتزر در قسمتهایی که آبی رنگ هستند، غبارهای گرمی را نشان میدهد که توسط ستارگان جوان گرم میشوند. ابزارهای هرشل که در جمعآوری دادههایی که در تصویر به رنگ قرمز و سبز دیده میشوند، سهیم بودهاند، تابش غبار از نواحی سردتر و میانستارهای را نشان میدهد، جایی که شکلگیری ستارگان تازه شروع شده یا متوقف شده است. تصویر مادون قرمز ابر ماژلانی بزرگ، که تابشهای ابرهای غبار در آن نقش اصلی را دارد، با تصاویر مرئی آن متفاوت است. البته سحابی مشهور رتیل در این تصویر کهکشان همچنان دیده میشود، درخشانترین ناحیه در سمت چپ مرکز تصویر که به راحتی قابل مشاهده است. قطر ابر ماژلانی بزرگ که 160000 سال نوری از ما فاصله دارد، 30000 سال نوری است. امتیاز و حق تصویر: ESA/ NASA/ JPL-Caltech/ STScI ستارهها چگونه شكل ميگيرند؟ براي كمك به بررسي اين موضوع پيچيده، اخترشناسان از تصوير ژرف فروسرخ x دجاجه استفاده كردند، بزرگترين ناحيهي شناختهشده شكلگيري ستارهها در تمام كهكشان راه شيري. تصوير بالا كه به تازگي منتشر شده است را مدارگرد تلسكوپ فضايي اسپيتزر در سال 1388/2009 گرفته كه به طور ديجيتالي براي ديدن چشم انسان به رنگها برگردانده شده است و داغترين نواحي آن با آبي رنگآميزي شده است. حبابهاي بزرگ گازهاي داغ هستند كه از باد ستارههاي پر جرم كه بلافاصله پس از شكلگيري متورم شدهاند به وجود آمده است. مدلهايي پيشرو ثابت ميكند كه اين حبابهاي در حال گسترش گاز را حركت ميدهد و حتي بعضي وقتها با آن برخورد ميكند و اغلب نواحي متراكمي را براي فروريزي گرانشي و تولد ستارههاي ديگر را ايجاد ميكند. كارخانهي ستارهسازي x دجاجه با گستردگي بيش از 600 سال نوري، بيش يك ميليون بار پر جرمتر از خورشيد است و به طور برجسته در پانوراماهاي فروسرخ زاويهي باز آسمان شب ميدرخشد. x دجاجه در فاصلهي 4500 سال نوري و در راستاي صورتفلكي قو (دجاجه) قرار دارد. اين ناحيه در طي چند ميليون سال بهآرامي ترميم شده و خوشهي باز بزرگي از ستارهها باقي خواهد ماند و خوذش هم طي 100 ميليون سال بعد پراكنده خواهد شد. امتياز تصوير: NASA/JPL-Caltech/Harvard-Smithsonian CfA
![]()
![]()
![]()

![]()
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |



